K'eb dees vastenavend gedweild net as d'andere jare; áást ieleke dag op pad en van t'één naar t'ander kefee dweilend of van de Stadsschuur naar 't Konterscherrep. Zo as 'n goeie dweil betaamt ebbik netuurlek ok 'n veldteke gekocht mè Neuzebal bij 'n boerinneke en medèèn rond me nek g'ange.

In de optocht edde - agge gekeke n'et tenminste - al verschillende ekts vòòrbij zien komme die gonge n'over de gròòtte en de zwaarte van 't veldteke van dees jaar. Ik ken oe vertelle da da nie n'overdreve was. A'k me bulle n'aan gong doen, dan kreeg ik bekant 'n w'iplesj van 't veldteke. Alverwege d'avend gong ik ok steeds meer omlaag kijke, mense dochte daddik gin leut meer ad, mar da was gin waar! Ik kon gewòònweg nie meer om'òòg kijke deur de druk in m'n nek.

Mar naarmate damme dichter bij 't Valle van de Kraai kwame oe meer daddik weer recht op lòpte en weer om'òòg keek. Wa was 't geval, oe meer daddik 't veldteke rond me nek iel, oe minder daddik van 't veldteke n'over iel. Deur de menier van de produksie was 't veldteke éél bréékbaar, de stukke vloge d'r bij mijn vanaf. Zo dagge n'op de foto ken zien ebbik net iets meer as alleneg 't touwke n'overg'ouwe.

Ik docht bij mijn eige ebbik doe nou allèèn of ebbe d'andere mense d'r ok prebleme mee? Nou da d'ek gewete; ik zag veldtekes mè narre mè slechts één bèèn of veldtekes zonder 't òòfd van Steketee, al mè d'al 'n makaber gezicht. Nog nooit was t'r zo'n gròòt en zwaar veldteke gemakt en nog nooit bleef t'r zo weineg over. Nou weineg overblijve... ge ken meschient nog bij Stichting Vastenavendd terecht voor 'n nuuw veldteke, want de boerinnekes ware bij lange na nie uit verkocht, oe zou da toch komme?!